W roku szkolnym 1955/56 otrzymała nazwę Zasadniczej Szkoły Skórzanej. Do 1957 roku szkoła przygotowywała w ciągu 2 lat absolwentów klasy VII do pracy w charakterze robotników wykwalifikowanych, a w dalszych latach prowadziła 3-letni cykl kształcenia. Szkoła kształciła młodzież w czterech zawodach co przedstawia tabela nr 7. Praktyki zawodowe młodzież odbywała w szkolnych warsztatach praktycznej nauki zawodu i w uspołecznionych zakładach pracy. Uczniowie osiągający pozytywne wyniki w nauce i zachowaniu otrzymywali stypendia. Ci najbiedniejsi natomiast zapomogi na zakup książek, obuwia i ubrania. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych przyznawano najwięcej stypendiów ok. 60 % uczniom, czyniono to między innymi w celu zapewnienia naboru do szkoły uczniów z rodzin ubogich, którzy chcieli zdobywać kwalifikacje zawodowe. Życie szkoły toczyło się wieloma nurtami. Obok realizacji podstawowych zadań dydaktycznych na lekcjach, zajęciach warsztatowych i praktykach zawodowych istniały i funkcjonowały różne formy zajęć pozalekcyjnych. Na przestrzeni tych lat zorganizowano wiele różnorodnych imprez kulturalno - rozrywkowych i sportowych. Życie kulturalne i rozrywka młodzieży koncentrowała się przede wszystkim w zespołach świetlicowych, takich jak: taneczny, recytatorski, kółko ciekawej książki.